عاشقونه های رویا

چقدر نیستی... چقدر نيستی؟!و من زنم...زنی با لهجه ی عشقكه جای خالی ات را با لاک های رنگی و رژهای صورتی پر می كنم...رو به روی آيينه لبخند می زنمو انتظارت را درد می كشمروز را با عطر تو نفس می كشم...و شب را در شرجی خيالت خواب می كنم..سفيدی موهايم را رنگ می كنمو خط های پيشانی ام را صاف... برايت جوان می مانمحتی اگر شناسنامه ام را باد ببرد...و برای با تو بودن دير شده باشد خيلی دير . . .(سارا قبادی) ...

قصه از هر کجا شروع کار بشود مهم نیست، همیشه همه چیز با تو تمام می شود. پاییز طلایی برگ ریز هم. شانه که می کنی موی پاییز را، هلاک انگشت هایت می شوم، دلم شانه می خواهد... شانه هایت را. گفته بودی که آبشار بلند و سیاه رنگ یلدا را دوست داری. من هم که دلم پی حرف توست... موهایم را نه رنگ کرده ام نه کوتاه. حالا هزار قیچی، دندان تیز کرده اند برای موهایم. مرا که می شناسی... سرم برود عهدم نمی رود. هزار پاییز هم بگذرد، کمین می کنم سَرِ راه خیالت، شاید ببافی ام به روحت، به قلبت، به خیالت... می دانم تو توانای...

قصه از هر کجا شروع بشود مهم نیست، همیشه همه چیز با تو تمام می شود. پاییز طلایی برگ ریز هم. شانه که می کنی موی پاییز را، هلاک انگشت هایت می شوم، دلم شانه می خواهد... شانه هایت را. گفته بودی که آبشار بلند و سیاه رنگ یلدا را دوست داری. من هم که دلم پی حرف توست... موهایم را نه رنگ کرده ام نه کوتاه. حالا هزار قیچی، دندان تیز کرده اند برای موهایم. مرا که می شناسی... سرم برود عهدم نمی رود. هزار پاییز هم بگذرد، کمین می کنم سَرِ راه خیالت، شاید ببافی ام به روحت، به قلبت، به خیالت... می دانم تو توانایی بافتنِ نشدنی ترین زوج ها را داری... واقعیت من و خیال تنت را. (روشنک آرامش) نوشته شده در دوشنبه بیست...

چقدر نيستی؟!و من زنم...زنی با لهجه ی عشقكه جای خالی ات را با لاک های رنگی و رژهای صورتی پر می كنم...رو به روی آيينه لبخند می زنمو انتظارت را درد می كشمروز را با عطر تو نفس می كشم...و شب را در شرجی خيالت خواب می كنم..سفيدی موهايم را رنگ می كنمو خط های پيشانی ام را صاف... برايت جوان می مانمحتی اگر شناسنامه ام را باد ببرد...و برای با تو بودن دير شده باشد خيلی دير . . .(سارا قبادی)...